In de wedstrijd tegen Numafa werd andermaal duidelijk dat Dissidenten moeilijk met tegenslagen om kan gaan. Zodra de tegenstander beter blijkt te zijn dan wij, dan gaan de koppies veel te snel naar beneden hangen en is het risico op een zeperd met dubbele cijfers zeer groot.

De eerste tegengoal viel na welgeteld 24 seconden reeds te noteren. Desondanks wisten we het wedstrijdbeeld redelijk in evenwicht te houden en kregen we ook een aantal kansen. Na 10 minuten was het Benny die na een reeks van kapbewegingen de Numansdorpse keeper wist te verschalken. Numafa nam daarna nadrukkelijk het heft in handen en wist keer op keer onze defensie op conditie zoek te spelen. Ondanks goed keeperswerk van Jeroen keken we bij rust dan ook tegen een 1-4 achterstand aan.

In de 7e minuut van de tweede helft werd een vloeiende aanval van Joost en Jan-Cees door Arjan doeltreffend afgesloten, 2-4. In plaats van een hoopgevend begin van een nieuwe opleving, bleek dit echter het laatste hoogtepunt van Dissidenten te zijn. Vanaf minuut 37 liep Numafa met de regelmaat van de klok, per minuut een doelpunt, uit naar 2-9. Er was geen houden meer aan. De motivatie aan onze zijde om in ieder geval nog voor de eer te spelen leek volledig zoek en de discipline binnen het team was helemaal weg.

Elwin wist met een schot hoog in het doel nog een derde doelpunt te scoren, maar de dubbele cijfers waren niet meer te voorkomen. Uiteindelijk werd de wedstrijd met een 3-11 nederlaag afgesloten. Verliezen van een sterkere tegenstander is nooit een schande, maar met een sterk verbeterde mentaliteit had de eindstand een stuk draaglijker kunnen zijn.

Reporter: Arjan

[Seizoen 2002 - 2003]